ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ …..
ΑΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ

Μετά από δύο αναβολές συζητήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 17/6/08 η πρόταση της Δημοτικής Αρχής να ανατεθεί σε ιδιωτική εταιρεία μέρος της ανακύκλωσης. Ήδη η Δημαρχιακή Επιτροπή είχε αποφασίσει ομόφωνα, χωρίς καμία άλλη διαδικασία επιλογής, για την υπογραφή σύμβασης με την εταιρεία ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΕΩΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ – ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ Α.Ε.

Το θέμα τέθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο όχι γιατί ήταν επιλογή της Δημοτικής Αρχής, αλλά γιατί η Περιφέρεια Αττικής δεν ενέκρινε την προαναφερόμενη απόφαση της Δημαρχιακής Επιτροπής. Και εδώ εύλογα γεννάται το ερώτημα. Είναι δυνατόν ένα ζήτημα τόσο σημαντικό όπως αυτό της ανακύκλωσης να αντιμετωπίζεται με τόση προχειρότητα; Και μάλιστα να υπερψηφίζεται η πρόταση από επικεφαλής παρατάξεων στη Δημαρχιακή Επιτροπή και στη συνέχεια ο ένας απ’ αυτούς στο Δημοτικό Συμβούλιο να την καταψηφίζει;

Ας έρθουμε όμως τώρα στην ουσία του ζητήματος.

Πριν ένα χρόνο περίπου και με την δική μας ψήφο, ο Δήμος σύναψε συμφωνία με την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης (ΕΕΑΑ), εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα στην οποία συμμετέχει και η ΚΕΔΚΕ. Στα πλαίσια της συμφωνίας αυτής ξεκίνησε το πρόγραμμα ανακύκλωσης των απορριμμάτων συσκευασίας που προέβλεπε η ΕΕΑΑ να εξοπλίσει τους Δήμους με τους μπλε κάδους και ειδικά απορριμματοφόρα και στη συνέχεια να εισπράττει χρήματα πουλώντας αυτά στο Κέντρο Διαλογής Ανακυκλούμενων Υλικών (ΚΔΑΥ). Το πρόγραμμα ξεκίνησε να εφαρμόζεται, έχοντας βέβαια πολλά προβλήματα στον τομέα της υποδομής (μικρός αριθμός μπλε κάδων και απορριμματοφόρων), είναι όμως ένα βήμα που έγινε και πρέπει να συνεχιστεί.

Αντί λοιπόν η Δημοτική Αρχή να αποτιμήσει την μέχρι τώρα εμπειρία του προγράμματος αυτού και να λάβει μέτρα βελτίωσης ή σε συνεργασία με άλλους Δήμους, που ήδη κινούνται, να διερευνήσει την δυνατότητα σύστασης Διαδημοτικής Επιχείρησης Ανακύκλωσης, έρχεται με τις δύο συμβάσεις που πρόκειται να υπογράψει με την συγκεκριμένη εταιρεία να παραδώσει ένα μεγάλο μέρος της ανακύκλωσης στην ιδιωτικοποίηση. Αν ήταν βέβαια να λυθεί το πρόβλημα, ίσως θα μπορούσε κάποιος να συμφωνήσει. Όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση διότι:

1. Η ΕΕΑΑ, ως εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, έχει την υποχρέωση να επενδύει τα έσοδά της στην βελτίωση του συστήματος ανακύκλωσης, ενώ η ιδιωτική εταιρεία αποβλέπει στο κέρδος. Άλλωστε από κανένα στοιχείο δεν προκύπτουν οι δυνατότητες που έχει η εταιρεία αυτή, η υποδομή που διαθέτει κλπ.

2. Η Δημοτική Αρχή, μετά την κατά πλειοψηφία απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, θα υπογράψει με την ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΕΩΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ – ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ Α.Ε. δύο συμβάσεις οι οποίες είναι γενικόλογες, δεν προβλέπουν συγκεκριμένα τις υποχρεώσεις των δύο μερών, ούτε ρήτρες σε περίπτωση ασυνέπειας, όταν μάλιστα ο Δήμος δεν διασφαλίζεται.

3. Με την πρώτη σύμβαση η ιδιωτική εταιρεία αναλαμβάνει την υποχρέωση να διαθέτει δωρεάν δύο containers τα οποία θα αντικαθιστά όταν γεμίσουν. Στην ουσία πρόκειται για δύο μικρούς σταθμούς μεταφόρτωσης που δεν ξεκαθαρίζεται σε ποια σημεία θα τοποθετηθούν και με ποιο τρόπο θα προστατεύεται το περιβάλλον! Η μεταφορά των ανακυκλούμενων απορριμμάτων μέχρι τα containers θα γίνεται, σύμφωνα με την σύμβαση, από το Δήμο. Τι σημαίνει όμως αυτό; Τα απορρίμματα αυτά θα πηγαίνουν στην πράξη στα containers της ιδιωτικής εταιρείας με εξοπλισμό (κάδοι, απορριμματοφόρα) που έχει προσφέρει η ΕΕΑΑ, που στη συνέχεια θα τα μεταφέρει, όπως είπαμε πιο πάνω, στο ΚΔΑΥ Ασπροπύργου εισπράττοντας αυτή τα χρήματα και όχι η ΕΕΑΑ. Άρα δεν πρόκειται για δωρεάν προσφορά, όπως προβλέπετε, αλλά για «επιχείρηση που έχει πολύ ψωμί».

4. Με την δεύτερη σύμβαση η ιδιωτική εταιρεία θα έχει τη δυνατότητα με δικά της μέσα να περισυλλέγει όσα ανακυκλούμενα απορρίμματα συσκευασίας μένουν «ελεύθερα» εκτός κάδων ή σε υπαίθριους χώρους. Σε πρώτη ανάγνωση ακούγεται αθώο και μάλιστα προβάλλεται από τη Δημοτική Αρχή ως η λύση για να καθαρίσει η πόλη. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα;

α. Με την ύπαρξη των μπλε κάδων και με την προοπτική το σύστημα να καλυτερεύσει (αυτός πρέπει να είναι ο στόχος λογικά), τα απορρίμματα συσκευασίας που μένουν «ελεύθερα» δεν θα είναι τόσα που να προκαλούν το ενδιαφέρον μιας επιχείρησης. Άρα για να είναι το αντικείμενο προσοδοφόρο πρέπει να μένουν «ελεύθερα» όσο γίνεται περισσότερα απορρίμματα συσκευασίας, πράγμα που σημαίνει με άλλα λόγια να καταρρεύσει το εφαρμοζόμενο σήμερα πρόγραμμα ανακύκλωσης.

β. Το επιχείρημα ότι με τη σύμβαση αυτή θα καθαρίσει η πόλη δεν ευσταθεί διότι η ιδιωτική εταιρεία για να έχει κέρδος πρέπει να περισυλλέγει με το λιγότερο δυνατό κόστος όσο το δυνατόν περισσότερα απορρίμματα συσκευασίας που θα της αποφέρουν έσοδα. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι θα περισυλλέγει ότι της είναι χρήσιμο, ενώ θα εξακολουθούν να μένουν «ελεύθερα» τα πιο επιβαρυντικά για το περιβάλλον απορρίμματα. Άλλωστε η ανακύκλωση καλύπτει μόνο ένα μέρος του τομέα που λέγεται καθαριότητα της πόλης.

Για όλους αυτούς τους λόγους οι ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ καταψήφισαν την πρόταση της Δημοτικής Αρχής καλώντας την, αντί να «ανακυκλώνει» τις εταιρείες να λάβει ουσιαστικά μέτρα ανακύκλωσης των απορριμμάτων. Η συγκεκριμένη επιλογή της οδηγεί στην κατάρρευση το πρόγραμμα ανακύκλωσης, που στην ουσία μόλις ξεκίνησε, στο βωμό μιας ιδιωτικοποίησης που σίγουρα θα «ωφελήσει» κάποιους, όχι όμως την καθαριότητα της πόλης και προπαντός την ανακύκλωση.